Relaas van de thuisisolatie van een boekhandelaar (64)

confNa de aankondiging gisteravond van de verdere versoepeling van de maatregelen vanaf begin juni, was het vandaag wachten op de aankondiging van verdere steunmaatregelen voor het bedrijfsleven. De regelingen waar we de eerste ronde gebruik van hebben gemaakt, NOW en TOGS, worden verlengd met aanvullende voorwaarden. Wat die precies zijn is nog niet bekend, alleen op hoofdlijnen werd dat aangegeven door respectievelijk Koolmees en Wiebes. Aanvragen gaat ook nog niet. Even geduld dus maar weer. Wel goed dat het kan.
Voor de winkel verandert er in juni niet zoveel denk ik, we werken al in het nieuwe normaal. Wat de effecten van de versoepelingen zullen zijn op het koopgedrag, voor met name boeken natuurlijk, moeten we even afwachten.

eggersEr moet 230 km asfaltweg aangelegd worden tussen het arme rebellenzuiden en het rijke regeringsnoorden. De burgeroorlog is nog maar kort achter de rug, de weg moet voor welvaart in het zuiden zorgen. Twee werknemers van het grote buitenlandse bedrijf dat de klus heeft aangenomen worden in de hoofdstad van het zuiden afgezet. Namen gebruiken ze niet, Vier, wiens drieënzestigste klus dit is, noemt zijn kompaan, die dit voor het eerst doet, Negen. Negen moet zorgen dat het reeds geëgaliseerde traject en de tanks met asfalt in orde zijn, hij rijdt daartoe op een quad vooruit. Vier bestuurd de volledig automatische asfalteermachine, waar het klaar voor gebruik asfalt inclusief markeringsstrepen uitrolt. Een dag of tien hebben ze. De voorschriften van het bedrijf zijn streng: geen contact met locals, geen aankopen, niets. Negen trekt zich er niets van aan en legt links en rechts contacten, pikt een vrouw op, gaat ergens in een dorp eten, komt niet opdagen op z’n werk. Vier kan hier niet tegen, maar durft hoofdkantoor niet in te schakelen. Problemen los je zelf op. En die zijn er genoeg. Rebellen, een bezoekend generaal, mensen die wat willen, afval in zwarte zakken langs de weg (bodybags?). Tot overmaat van ramp … De wendingen in het verhaal zijn logisch, spannend, onverwacht. Wat er aan het eind gebeurd als de weg klaar is voor de grote parade van de president is even verrassend als verwacht. Je ziet wat oorlog vermag, je ziet het resultaat van buitenlandse soms goedbedoelde inmenging, je proeft de spanning en vooral de ellende voor de lokale bevolking, zoals altijd. Mooi boek van Eggers.
Bestel hier De parade door Dave Eggers, oorspronkelijke titel The Parade, vertaald door Gerda Baardman, Maaike Bijnsdorp, Lucie Schaap en Elles Tukker, uitgegeven door Lebowski, Amsterdam, maart 2019

tapestryToen ik ging studeren in 1971 kwam ook de meest succesvolle LP van Carole King uit. Vóór die LP kende ik haar niet, daarna heeft ze nog veel albums gemaakt, met hier en daar iets wat mij aansprak. Maar Tapestry ken ik nog uit m’n hoofd! Nummers als It’s too late en You’ve got a friend zijn iconisch. Ze heeft veel meer voor anderen geschreven dan ze zelf haar eigen nummers zong en er is ook over haar geschreven. Neil Sedaka schreef Oh, Carol in 1958, over de tijd dat ze op highschool met elkaar gingen. Leuk. Carol maakt nog steeds muziek en doet af en toe een optreden, maar sinds 2010 doet ze het een stuk rustiger aan. Ze is overladen met prijzen, waaronder 5 Grammy Awards. De LP Tapestry staat nog in een doos in de berging, bijna vijftig jaar later, net als de meeste LP’s uit die tijd. Met de streamingdiensten van nu gebruik ik ze niet meer, heb zelfs geen platenspeler meer. Hoe anders is dat gegaan met mijn boeken. Na al mijn boeken zo’n vijftig jaar te hebben meegesleept over de halve wereld ben ik er anders naar gaan kijken toen ik boekhandelaar werd. Nagenoeg al mijn Nederlands en Engelstalige pockets heb ik verkocht op een paar braderieën op het winkelpleintje, hetzelfde lot waren mijn jeugd en kinderboeken beschoren. Geen van mijn kinderen heeft ze willen lezen, te oubollig, Nederlands van het jaar kruik, saai. Verder alle boeken waarvan ik dacht ze nooit meer te lezen en waar ik geen emotionele binding mee heb. Wat niet verkocht werd op de braderie is naar de voedselbank gegaan. Zo zijn er denk ik in een paar jaar tijd een paar duizend boeken de deur uitgegaan. Ik heb nu weer plaats in mijn boekenkast. Heel gek hoe zoiets kan veranderen, ik heb er ook geen moment spijt van gehad. In al die jaren ik maar sjouwen met al die boeken en mijn werkgevers en ikzelf maar verhuiskosten betalen. Ik heb nog zo’n achthonderd boeken over, dat is meer dan genoeg. Zeker als ik zie dat ouderen die kleiner gaan wonen hun boeken niet kunnen slijten aan familie en vrienden. Die zorgvuldig opgebouwde bibliotheek verdwijnt naar de kringloop, de boekenpaal, de voedselbank, met pijn in het hart. Dat zou ki vroeger ook hebben gehad.
Kijk en luister hier naar You’ve got a friend door Carole King op het Montreux Jazz Festival in 1973
Kijk en luister hier naar It’s too late door Carole King. Ze vraagt de gitarist of hij een noot wil horen om de gitaar te stemmen. Carole bleek al op haar vierde jaar een absoluut gehoor te hebben!
Kijk en luister hier naar Oh Carol live op TV door een playbackende Neil Sedaka in 1959

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s