In de eerste persoon vertelt verhaal van een vrouw die met een jongetje over de rivier Atrato reist. Gaandeweg de reis kom je meer te weten over die reis en waarom haar zoontje zwart is en zij wit. Ook kijkt ze regelmatig terug naar haar jeugd, die ze deels doorbracht in het dorp waar ze naar op weg zijn. Ze gaan naar zijn biologische moeder die haar zoon, vijf jaar nadat ze de baby aan de witte vrouw heeft gegeven, wil zien. De witte moeder is bang haar zoontje te verliezen.

Alle mensen in de boot zijn arm en de armoede maakt hard en tegelijk warm, mensen zorgen voor elkaar. Af en toe zien ze guerrillero’s op de oever, iedereen moet dan stil zijn. De oorlog is altijd aanwezig in dit groene en natte deel van Colombia, het departement Chocó.

De wereld op de rivier en in de jungle is een sfeer die vakkundig opgeroepen wordt. Het leven van inheemsen, afstammelingen van tot slaaf gemaakten, witte mensen en alle kleuren daartussen, de rivier die geeft en neemt, iedere dag vis op het menu, de schepen en kano’s, de oorlog en de onvermijdelijkheid van het leven. Daarnaast is het ook een zoektocht naar het moederschap en wat daaraan verbonden is.

Deze geweldige roman is het debuut van de 31-jarige schrijver en schept hoge verwachtingen. Zeer aangeraden!

De rivier is een wond vol vissen door Lorena Salazar Masso, oorspronkelijke titel Esta herida llena de peces, vertaald door Irene van de Mheen, uitgegeven door Signatuur te Amsterdam op 16 november 2023