De Argentijnse Silvina Ocampo is in deze bundel van 28 korte en heel korte verhalen meesterlijk. Het lijkt redelijk autobiografisch (de zussen, welgesteld milieu, het personeel en andere terugkerende elementen) en is tegelijkertijd absurd, surrealistisch, gewelddadig en donker. Niet alles tegelijk in alle verhalen, dat niet.

Het titelverhaal vertelt over een jong meisje dat er langzaam maar zeker achter komt dat baby’s niet uit een warenhuis in Parijs komen. De dochter van de Franse chauffeur weet met stelligheid te vertellen dat baby’s groeien in de buik van hun moeder en door de navel naar buiten komen. Er stort een wereld in voor het jonge meisje dat dagenlang verward is en moeite heeft met de harde realiteit van het leven. Tussen de regels van dit verhaal voel je een diepe donkerte.

Het kortste verhaal, Florindo Fodiola, is anderhalve pagina kort en laat je toch in verwarring achter. Wat is er in hemelsnaam gebeurd?

Toch is het proza van Ocampo ook lichtvoetig en niet gespeend van humor. Een schrijver van complexe, gelaagde verhalen, zeer de moeite waard. Het is aan te bevelen niet te veel verhalen achter elkaar te lezen, doe het liever wat gedoseerd zodat het effect van een verhaal langer resoneert.

Vergeten reis door Silvina Ocampo, oorspronkelijke titel Viaje olvidado, vertaald uit het Spaans door Jacqueline Visscher met een nawoord door Annelies Verbeke, uitgegeven door Orlando te Amsterdam op 10 februari 2022, oorspronkelijk in 1937 gepubliceerd.