Het verhaal begint eind Oktober als de herfst flink onderweg is en kolen en houthandelaar Bill Furlong’s drukste seizoen van het jaar voor de deur staat. Zes dagen in de week brengt hij kolen en hout rond in het zuidoost Ierse plaatsje New Ross. Hij ziet veel armoede om zich heen, veel mensen hebben de streek verlaten. Het doet hem denken aan zijn eigen jeugd die hij doorbracht in het huis van een welgestelde weduwe, die zijn zwangere moeder aanhield als dienstbode en niet naar een tehuis stuurde. Op zijn twaalfde stierf zijn moeder, hij mocht bij de weduwe blijven en ging naar school. Nu in 1985 was hij veertig, getrouwd en vader van vijf dochters.

Als hij kolen aflevert bij het klooster ziet hij jonge meisjes op handen en knieën de vloer boenen. Een schriel meisje vraagt of hij haar naar buiten kan helpen, naar de rivier. Dat doet ie niet. Een andere keer ontdekt hij een meisje dat is opgesloten in het kolenhok. Moeder-overste doet net of het per ongeluk gebeurd is bij het verstoppertje spelen en dat ze heel lang naar aan het zoeken waren. In het dorp doen er al jaren verhalen de ronde over het klooster en de wasserij die het runt. Gevallen vrouwen zouden daar opgesloten zitten en gratis werken in de wasserij, jonge moeders wiens baby’s ter adoptie werden gegeven naar Amerika en Australië en hoe het klooster daar ook aan verdiende.

Hij zit er mee in zijn maag en doet wat hem te doen staat.

Mooi geschreven ogenschijnlijk onschuldig verhaal over een goed huisvader, met donkere ondertonen door de armoede die er in die tijd heerst  en wat dat met mensen doet en de niet zichtbare macht van het klooster.

Small things like these door Claire Keegan, uitgegeven door Faber & Faber te Londen in 2021

Lees hier een wiki artikel over Ierse klooster wasserijen