Even onthand door een peesontsteking heb ik geen verse boeken in huis. Dan maar een greep in wat er over is van mijn boekenkast. De greep levert een boek van Arthur van Schendel op: een zwerver verliefd. Ik zie dat ik het boek in 1971 kocht voor drie gulden. Het stond op mijn eindexamenlijst, samen met zeker nog een tiental boeken van hem. Op advies van mijn Nederlandse leraar, HJMF Lodewick, bleven er twee over, de bovengenoemde titel en Het fregatschip Johanna Maria. Ik vond Van Schendel geweldig en eerlijk gezegd weet ik ruim vijftig jaar later niet meer waarom. Niet zo geweldig als Vestdijk, dat was in die periode mijn lievelingsschrijver, ook van hem moest ik veel titels van mijn lijst schrappen.
Na herlezing nu kom ik niet meer in vervoering, ook al zie ik wel wat me waarschijnlijk destijds zo boeide. Het vrije onafhankelijke leven van de zwerver in een mediterraan landschap in lang vervlogen tijden, middeleeuwen ergens, is daar ongetwijfeld een component van net als de onbeantwoorde liefde. Een schelmenroman, in een riddertijd vol oorlogen en verschuivende allianties met aandacht voor de hoge heren maar ook voor het gewone volk. De hoofdpersoon, Tamalone, verlaat op jonge leeftijd het ouderlijk huis in Frankrijk, een tijd waar er nog jacht gemaakt werd op de Katharen. Na veel omzwervingen komt hij terecht in het woelige Noord-Italië en trekt rond als priester, wat hij niet is. Hij helpt de edele Rogier door zijn geliefde Mevena te ontvoeren. Hij waakt in de loop van een jaar over haar, terwijl zij en Rogier elkaar af en toe verliefd ontmoeten. Rogier moet echter ten strijde en vertrouwd haar aan de zorg van Tamalone. Het loopt niet goed af met Rogier en Mevena, Tamalone blijft achter met hun baby, de dochter van de vrouw waar hij al die tijd op verliefd was.
Het ouderwetse Nederlands is nu veel meer een barrière dan het destijds was, zo het dat al was toen. Leuk experiment wel, ik ga terug naar de kast!
een zwerver verliefd door Dr. Arthur van Schendel, uitgegeven als achttiende druk door Meulenhoff Amsterdam, ik denk ergens in de late jaren zestig van de vorige eeuw
Denis blogt! 
Wat leuk, wat leuk, Denis. Ik had Arthur in 1969 ook op mijn lijst. Those were the days.
Vorige week was ik gecommitteerde bij de mondelinge examens Ned. boekenlijst op gymn. Apeldoorn (vriendin docente); eigenlijk is er weinig of niets veranderd, muv de titels natuurlijk :-), behalve de verplichte kost ‘goud van oud’.
Heb jij les gehad van dé Lodewick?! Ik droom nog weleens van zijn ‘Literaire kunst’ als ik te zwaar getafeld heb.
Sterkte met je peesontsteking en beterschap! Marjan
ja, Lodewick was mijn leraar, geweldig! Wel les ook natuurlijk, maar ik herinner me hem vooral zittend op een tafeltje voor in de klas, altijd met pijp, verhalend over boeken en schrijvers!
Bij ons op ’t Jansenius in Hulst hadden we de bevlogen Louis (geloof ik) Lockefeer (in ieder geval), lid van de Rederijkerskamer :-), die ons declamerend, met bolknak tussen de vingers, meenam in het leed van de twee koningskinderen etc. Dat zijn toch taferelen die beklijven.