Almudena Grandes: een 8

Almudena Grandes: De vijand van mijn vader

Oorspronkelijk: El lector de Julio Verne (2012), Tusquets Editores, Barcelona

Vertaald uit het Spaans door Mia Buursma (2013), Uitgeverij Signatuur, Utrecht

De herinneringen van Nino, de negenjarige zoon van een Guardia Civil in een klein dorp schetsen hoe hij getuige is van de represailles tegen de republikeinse guerrilla in het zuiden van Jaén, niet ver van Granada. Op het platteland waar de mensen zo arm zijn dat moeders stenen verwarmen tegen de koude handen van hun kinderen zijn er amper boeken. Nino wordt ingewijd in de literatuur door twee vrienden, die hem laten kennismaken met Jules Verne en later R.L.Stevenson en andere schrijvers. Hij raakt steeds meer bewust van de harde realiteit van de dictatuur. Grandes beschrijft de terreur in het dorp door de Guardia Civil en de tegenstand van de guerrilla op beklemmend realistische wijze, je voelt de angst en onderdrukking. Ze zet haar karakters mooi en scherp neer: de bijzondere Nino; de berustende vader die ook mensen “op de vlucht” in de rug neergeschoten heeft; Pepe de Portugees als een grote broer en mentor voor Nino en vooruitgeschoven post van de guerilla’s; Sanchís, de wrede commandant van het garnizoen; de vrouwen van de boerderij waar alle mannen van gevlucht, gevangen of gedood zijn.Grandes-De vijand van mijn vader-300 dpi

De Nederlandse titel van het boek dekt de lading van het verhaal misschien nog beter dan de oorspronkelijke titel: Nino leert stukje bij beetje dat de vijanden van zijn vader niet de zijne zijn.

Grandes geeft regelmatig hints en vooruitblikken in het verhaal die overbodig zijn, ook de terugblik dertig jaar later van Nino op de rest van zijn leven had achterwege kunnen blijven en de epiloog waarin Grandes omstandig uitlegt welke delen van het verhaal op ware gebeurtenissen zijn gebaseerd had veel korter gemogen.

“El lector de Julio Verne” is het tweede deel uit het project “Episodios de una guerra interminable” (Episodes uit een onbëeindigbare/eindeloze oorlog) en speelt in de periode van de driejarige terreur 1945-1947. Het boek is een ander verhaal uit die eindeloze oorlog en staat als zodanig los van het eerste deel, “Inés y la alegría”.  Bij de research voor Grandes epische werk “Het ijzig hart” (2010) is ze op zoveel materiaal gestuit dat ze een zestal romans in de eerste vijfentwintig jaar na de burgeroorlog laat spelen. Een periode die weinig beschreven is, maar nog steeds een scheidslijn is tussen Spaanse families, streken en dorpen.

Een mooi project, waard om te volgen en te lezen. Want dat is deze roman zeker ook: een goed verhaal, een prachtige schets van de jaren van onderdrukking, van de Spaanse ziel.

Een 8

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s