De 45-jarige verteller van het verhaal reist in de COVID tijd naar Providence waar hij gestudeerd heeft. Hij gaat voor een tijdschrift zijn inmiddels negentigjarige mentor Thomas interviewen. Normaliter zou hij zijn telefoon gebruiken om het gesprek op te nemen, maar dat kan niet omdat de telefoon in het water van de wasbak op zijn hotelkamer is gevallen. De verteller krijgt onmiddellijk last van onthoudingsverschijnselen.
Aangekomen bij zijn mentor legt hij wel de onklare telefoon op tafel zodat het lijkt of er wel wordt geregistreerd. Al snel blijkt de erudiete Thomas wat verward te zijn, springt van de hak op de tak en verward de verteller met zijn eigen zoon Max.
In het tweede deel spreekt de verteller op een symposium ter herdenking van de inmiddels overleden Thomas over het gebeurde.
In het derde deel is Max aan het woord over Thomas en schetst hij een heel ander beeld. Als vader was Thomas afwezig.
Max en de verteller hebben samen gestudeerd en hebben ook beide een jonge dochter met een stoornis, Thomas haalt ook dat door elkaar.

Geweldig boek, dat slim in elkaar zit, kernachtig geschreven is en uitnodigt tot herlezing!

Transcriptie door Ben Lerner, oorspronkelijke titel Trancription, vertaald uit het Engels door Arthur Wevers en uitgegeven door Atlas Contact te Amsterdam op 16 april 2026

Een van de thema’s in het boek van Lerner deed me denken aan een lied van Zaz: Si jamais j’oublie, kijk en luister hier naar een live vertolking, of hier naar zang plus tekst. In april 2022 was ik met mijn dochter bij het concert dat Zaz in Carré gaf, we hadden goede plaatsen en ik vond het geweldig. Mijn dochter iets minder, onder andere door de taal denk ik. Maar toen zong Zaz ook Si jamais j’oublie!